Informujemy, że na tej stronie stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Jeśli chcą Państwo zmienić tę opcję, należy zmienić ustawienia przeglądarki dotyczące przechowywania i uzyskiwania dostępu do plików cookies w Państwa komputerze. Rozumiem komunikat.

Kliknij tu aby zamknąć powiadomienie.

ARCHIWUM DZIAŁU: Kultura

„Kochanie na kredyt” na scenie Muzy

dodane 27.01.2016
[Sosnowiec] Sztuka na podstawie tekstu Marcina Szczygielskiego w reżyserii Olafa Lubaszenki w znakomitej obsadzie już 8 lutego zostanie zaprezentowana na deskach Muzy. W ppektaklu pt. „Kochanie na kredyt” zobaczymy Filipa Bobka, Małgorzatę Pieczyńską, Agnieszkę Sienkiewicz, Piotra Zelta oraz Stefano Terazzino. Początek o godzinie 19.00. Bilety są już do nabycia na kupbilecik.pl.   Uzależnienie jako choroba cywilizacyjna. Uzależniamy się już nie tylko do chemicznych substancji, ale od czynności i uczuć. Internet, zakupy, telewizja, seks, przyjemności, higiena, jedzenie, popularność – przedawkowane wpędzają nas w kłopoty nie mniejsze, niż nadmiar alkoholu. Anna to dziewczyna sukcesu – w pogoni za życiowym powodzeniem wpada w spiralę uzależnień, a uzależnić potrafi się w równym stopniu od kochania, jak i od kupowania. Chłopak wymyka jednak jej się z rąk, na progu mieszkania staje komornik z obstawą,  w dodatku niezbyt lubiana do tej pory macocha nagle odkrywa w sobie pokłady instynktu macierzyńskiego, które obsesyjnie manifestuje. Osaczona dziewczyna próbuje zapanować na rozsypującymi się elementami układanki, jednak uzależnienia wciąż biorą górę…   „Kochanie na kredyt” to komedia z elementami farsy – wypukłe zwierciadło, którego zniekształcenie komicznie wyolbrzymia szczegóły rzeczywistości. Każde powiększenie ma jednak to do siebie, że daje widzowi szansę dostrzeżenia pozornie nieistotnych detali determinujących nasze życie, a z tego spostrzeżenia płynie konkretna nauka – w dzisiejszym świecie niezwykle łatwo jest pomylić pragnienie z nałogiem.   (s)

Historyczne autografy, sakralne rzeźby i sztuka współczesna w Muzeum Śląskim

dodane 26.01.2016
[Region] Jakie tajemnice kryją się w biografiach postaci historycznych, których autografy znajdują się w archiwach Górnego Śląska? Czym charakteryzował się podpis carycy Katarzyny II, Wojciecha Korfantego albo Jerzego Dudy-Gracza? Jaką mają wartość autografy znanych osobistości?   – Odpowiedzi na te pytania uzyskamy podczas promocji książki „Dla lepszej wiary ręką naszą podpisawszy… Autografy znanych postaci z zasobu Archiwum Państwowego w Katowicach” dr Barbary Kalinowskiej-Wójcik i dr. Mirosława Węckiego. Spotkanie odbędzie się 26 stycznia o godz. 18.00 w siedzibie nowego Muzeum Śląskiego przy ulicy T. Dobrowolskiego 1, równoległej do alei W. Roździeńskiego, przystanek przed Spodkiem – mówi nam Danuta Piękoś z katowickiego Muzeum. W albumie autorstwa pracowników Archiwum Państwowego oraz Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego znalazły się dokumenty zawierające własnoręczne podpisy władców, polityków, ludzi kultury, przemysłowców i dowódców wojskowych. Najstarsze zachowane autografy zasłużonych osób pochodzą z XVI w., najnowsze z drugiej połowy XX w. – Ponadto, podczas panelu dyskusyjnego „Ślady działalności wielkich postaci historycznych w archiwaliach” porozmawiamy o doświadczeniach związanych z poszukiwaniem źródeł do badań nad biografiami znanych postaci historycznych w archiwach – dodaje D. Piękoś. Moderatorem spotkania, w którym wezmą udział autorzy książki oraz dr hab. Wacław Gojniczek z Instytutu Historii Uniwersytetu Śl. i Jarosław Racięski z Muzeum Śl., będzie redaktor Henryk Grzonka z Polskiego Radia Katowice. Spotkanie to także okazja do nabycia w promocyjnej cenie prezentowanego albumu oraz innych wydawnictw Archiwum Państwowego w Katowicach. Przy okazji warto zwiedzić już szóstą ekspozycję stałą, otwartą 20 grudnia w Muzeum. „Galeria śląskiej sztuki sakralnej” obejmuje dzieła występujące na terenie Górnego Śląska w okresie średniowiecza i później, w dobie renesansu i baroku. Stanowi uzupełnienie kompleksu wystaw umożliwiających poznanie i zrozumienie bogatej oraz wielowątkowej historii regionu. Galeria obejmuje cztery wydzielone strefy – przestrzenie ekspozycyjne, w których zaprezentowano obiekty sztuki sakralnej od gotyku po sztukę nowożytną, a także wyroby rzemiosła artystycznego, głównie sprzęty oraz szaty liturgiczne. Dzieła o bogatych wartościach ideowych i artystycznych były niejednokrotnie wykonywane na specjalne zamówienia, głównie w warsztatach Krakowa, Wrocławia i czeskiej Pragi, świadcząc o związkach artystycznych Górnego Śląska z wiodącymi wówczas centrami kulturowymi. Do najcenniejszych spośród ok. 110 obiektów należy rzeźba Marii z Dzieciątkiem z Knurowa z 1420 r., reprezentacyjny przykład przedstawień zwanych Pięknymi Madonnami. Po gruntownej konserwacji jest ozdobą Galerii. Warto zwrócić także uwagę na najstarsze prezentowane dzieło – drewnianą rzeźbę Tronującej Madonny z Dzieciątkiem z 1380 r. Aranżacja ekspozycji łączy aspekt historyczny i edukacyjny. Główna oś wystawy symbolizuje nawę świątyni, na końcu której znajduje się tryptyk gotycki (jako forma ołtarza), a w bocznych przestrzeniach eksponaty nawiązujące do umiejscowienia kaplic. Tworzenie kolekcji rozpoczął prof. Tadeusz Dobrowolski, a wzbogacił ją cenny depozyt Muzeum Archidiecezjalnego w Katowicach. Dawnym przedmiotom kultu nadano obecnie wymiar eksponatu muzealnego, przy uszanowaniu ich sfery sacrum. Kuratorem ekspozycji jest Henryka Olszewska-Jarema. „Z głębi. Artyści Muzeum Śląskiemu” to kolejna czasowa wystawa, stworzona przez różne środowiska twórcze, grupy pokoleniowe, dyscypliny, kierunki i ugrupowania artystyczne. Ta barwna mozaika współczesnej sztuki polskiej jest dziełem 30 czołowych polskich artystów i będzie można ją zwiedzać do 28 lutego br. - Punktem wyjścia wystawy jest przestrzeń Muzeum Śląskiego jako miejsca dialogu przeszłości z teraźniejszością, skierowanego ku przyszłości, gdzie budowana jest atmosfera otwartości na sztukę, bez względu na jej tradycyjny czy awangardowy charakter – wyjaśnia „WZ” Danuta Piękoś. Do pokazania swoich prac zaproszono m.in.: Magdalenę Abakanowicz, Wojciecha Fangora, Izabelę Gustowską, Romana Kalarusa, Zofię Kulik, Pawła Althamera, Przemysława Lasaka, Adama Myjaka, Joannę Sosnowską, Jerzego Truszkowskiego i Artura Żmijewskiego. Organizatorzy zaproponowali artystom zaprezentowanie jednego dzieła dedykowanego Muzeum Śląskiemu z uprawianej przez nich kategorii sztuki: malarstwa, rzeźby, fotografii, plakatu, instalacji, wideo-artu, a które wyraziście definiuje ich artystyczną tożsamość. Wystawa, pod opieką kuratorów Henryki Olszewskiej-Jaremy i Joanny Szeligowskiej-Farquhar, w swoich założeniach nie wartościuje, nie ocenia, nie klasyfikuje. Raczej otwiera dyskurs, prowokując widza do refleksji i angażując jego zmysły na wielu płaszczyznach. W przestrzeni ekspozycyjnej nie wydzielono ścisłych obszarów dla prezentacji danego obiektu. Wszystkie dzieła korespondują ze sobą i dopełniają się, aranżacja plastyczna jest przestrzenną odpowiedzią na główny przekaz ekspozycji. Obie wystawy są znakomitą propozycją spędzenia części wolnego czasu podczas ferii zimowych. Teresa Stokłosa

Marian Kisiel w sosnowieckiej MBP

dodane 26.01.2016
[Sosnowiec] W piątek 29 stycznia o godz. 18.00 Miejska Biblioteka Publiczna w Sosnowcu serdecznie zaprasza na spotkanie autorskie z Marianem Kisielem – poetą, krytykiem literackim i historykiem literatury. Rozmowę promującą najnowszy tom wierszy autora pt. „Nieuchronnie zbliżam się do was. Wiersze z lat 1980-2015” poprowadzi Krzysztof Kłosiński. Spotkanie odbędzie się w Auli Biblioteki Głównej przy ul. Kościelnej 11. Wstęp wolny.   Marian Kisiel – historyk literatury, krytyk literacki, poeta. Laureat Nagrody Miasta Sosnowca 2005. Urodził się w 1961 roku w Jędrzejowie. Studiował filologię polską w Katowicach. Profesor zwyczajny, kierownik Zakładu Literatury Współczesnej w Instytucie Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego, prodziekan ds. Rozwoju i Promocji Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.   Publikował m.in. w: „Tak i nie”, „Radarze”, „Życiu Literackim”, „Twórczości”, „Śląsku” i „Opcjach”. Jest członkiem-założycielem Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego w Katowicach oraz członkiem Komisji Historycznoliterackiej PAN – Oddział w Katowicach. Od 2001 r. jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Marian Kisiel został odznaczony m.in.: Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2005), Złotą Odznaką Honorową Za Zasługi dla Województwa Śląskiego (2006) i Srebrnym Krzyżem Zasługi (2006).   Marian Kisiel jest także laureatem nagrody Funduszu Literatury Ministerstwa Kultury i Sztuki (1990), Nagrody Artystycznej dla Młodych Twórców Wojewody Katowickiego (1992), nagrody im. Marka Jodłowskiego(1997) oraz Nagrody Miasta Sosnowca (2005). Nominowany do „Paszportu Polityki” (1996).   Autor m.in.: Nie śnijcie mnie w waszych snach /1983/ ,Kronika nocy. Wiersze z lat 1982-1990 /1992/,Gdy stoję tak nieruchomo. Wiersze – przekłady – imitacje /1993/,Bliżej zimy niż lata. Wiersze – przekłady – imitacje /1995/,Wypominki. Wiersze z lat 1995-2008 /2009/,Czułość. Wiersze. /2011/,Było i się zmyło /2012/,Droga /2013/, Nieuchronnie zbliżam się do was. Wiersze z lat 1980-2015 /2015/.   (s)

TDZ zaprasza na „Opowieści z ulicy Brokatowej”

dodane 20.01.2016
[Będzin]   W cyklu Soboty w Teatrze Dormana w najbliższą sobotę  23 stycznia Teatr Dzieci Zagłębia w Będzinie zaprezentuje o godzinie 16.00 spektakl pt. „Opowieści z ulicy Brokatowej” w adaptacji, reżyserii  i inscenizacji  Gabriela  Gietzky’ego. Spektakl przeznaczony jest dla dzieci  5 lat. Dziecięce zabawy na paryskich podwórkach stały się inspiracją dla Pierre’a Grippariego do stworzenia osobliwych historii pełnych zabawnych sytuacji i niesamowitych zwrotów akcji. Wydarzenia mroczne i straszne przeplatają się ze śmiechem i groteską, a z pozoru zwykły świat, pełen przedmiotów codziennego użytku, okazuje się odrealniony.   Para butów przeżywa w nim piękną miłość, która przetrwa próbę rozstania, zmiennego losu, starzenia się i umierania. W innej opowieści dom zamieszkały jest przez ducha wujka, który nie zdaje sobie sprawy, iż egzystuje poza swoim materialnym ciałem. Bohaterkami zapisanych przez Gripariego historii często są czarownice. Jedna z nich zamieszkuje schowek na szczotki, inna aby odmłodnieć, będzie usiłowała zjeść dziewczynkę w sosie pomidorowym. Dobry z pozoru dar, otrzymany od pięknej wróżki mieszkającej w wodociągach, okazać się może przekleństwem. Choć każda z opowieści utrzymana jest w nieco innej konwencji – teatr cieni, miniaturowy teatrzyk kukiełkowy, czy maski, to jednak wspólnym spoiwem zdaje się być wykorzystanie przedmiotów codziennego użytku. Kosze na śmieci, mopy, obuwie i inne z pozoru przedstawione poezji akcesoria zostają ożywione na scenie i nawet jeśli nie są głównymi bohaterami, to zostają sprowadzone do roli instrumentów muzycznych wyznaczających rytm spektaklu. Sznur z suszącymi się prześcieradłami staje się zastawką, a biurkowa lampka nobilitowana zostaje do rangi oświetlenia scenicznego. Przedstawienie zdaje się nawiązywać do dormanowskich wizji teatru, nowoczesnego w formie, często opartego na rytmach, korzystającego twórczo z zabaw dziecięcych i wyliczanek, tworzących widowisko teatralne z najprostszych i najskromniejszych elementów. Bilety na spektakl w cenie 20 zł i 18 zł oraz grupowe w cenie 15 zł można rezerwować pon numerem telefonu  (32) 269-89-15. (s) „Opowieści z ulicy Brokatowej” Tekst: Pierre Gripari Adaptacja, reżyseria i inscenizacja: Gabriel Gietzky Współpraca scenograficzna: Jolanta Markowska Dźwięk: Kreacja zespołowa Asystent reżysera: Agnieszka Raj-Kubat Występują: Dominka Dzierżęga, Agata Madejska, Agnieszka Raj-Kubat, Patrycy Hauke, Karol Kojkoł, Kamil Katolik, Stefan Szulc  

Piotrek Pietrzak. Plakaty. Projekty – wystawa

dodane 20.01.2016
[Sosnowiec] W dniach od 26 stycznia do 29 lutego w gmachu Biblioteki Głównej przy ul. Kościelnej 11 w Sosnowcu (hol), udostępniona zostanie wyjątkowa wystawa prac plastycznych młodego sosnowieckiego artysty – Piotrka Pietrzaka. Wstęp wolny.   Piotrek Pietrzak zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką i projektowaniem. Realizuje akcje plakatowe w przestrzeni miejskiej. Uczestniczył w ponad 30 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą i w 12 wystawach indywidualnych. Zaistniał również jako uczestnik Comingout ASP Najlepsze Dyplomy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 2015. Za wybitne osiągnięcia artystyczne był stypendystą Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2013-2014) oraz Prezydenta Miasta Sosnowca (2014-2015).   Urodził się w 1991 roku. Studiował na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie w Pracowni Grafiki Wydawniczej prof. Lecha Majewskiego oraz prof. Andrzeja Węcławskiego. Dyplom magisterski „Każdy człowiek jest legalny” obronił z Wyróżnieniem Rektorskim. Był również studentem Wydziału Sztuki Mediów (specjalizacja: film animowany, specjalność dodatkowa: fotografia, sztuka i technika operatorska). Tam uzyskał tytuł zawodowy: licencjat. Ponadto studiował na warszawskim i krakowskim Wydziale Malarstwa ASP. Piotrek Pietrzak jest także absolwentem Ogólnokształcącej Szkoły Sztuk Pięknych w Dąbrowie Górniczej (specjalność: techniki graficzne).   Artysta otrzymał wiele nagród i wyróżnień w krajowych i międzynarodowych konkursach, m.in. Srebrny Medal na VII Międzynarodowym Biennale Plakatu w Chinach 2015; I Nagrodę w konkursie na plakat – Galeria Plakatu AMS „Tacy jesteśmy. Polacy 1989-2014”; II Nagrodę w konkursie na projekt poszycia samolotu odrzutowego Flaris LAR1 2014; Honorowe Wyróżnienie Jury na XXV Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych „Promocje 2015”; II Nagrodę w ogólnopolskim konkursie na projekt okładki magazynu „Teraz Polska” 2014; Grand Prix – I Nagrodę w dziedzinie malarstwa na VIII Ogólnopolskim Biennale Rysunku i Malarstwa najzdolniejszych uczniów klas młodszych szkół plastycznych Koszalin 2008.   Niezwykle bogatą ekspozycję będzie można zwiedzać w godzinach otwarcia instytucji (pon.-pt.: 7.00-15.00 oraz dodatkowo w środy przed projekcjami w Kinie w Bibliotece: 17.30-18.15). (s)  

„Hopla! Jesień, zima, wiosna!” w TDZ

dodane 13.01.2016
[Będzin] Jest to kolejne przedstawienie realizowane w ramach „Baby – sceny” w będzińskim teatrze, które będzie można zobaczyć 16 stycznia w cyklu Soboty w Teatrze Dormana. Spektakl zostanie zaprezentowany o godz: 11.00, 12.30 i 14.00.  Adresowany jest do dzieci w wieku 0,5 – 4 lata. To historia, w której maluch No – No wyrusza na pierwsze w życiu spotkanie z osobliwościami przyrody. Na jego drodze pojawiają się zaskakujące ważki, przyjacielska gąsienica, przerażający pająk, uroczy motyl, którego musi obronić przed zagrożeniem. Wszystko to po trochu ciekawi go, trwoży i zachwyca zarazem. Dzięki temu można zapoznać małych widzów z elementami określającymi każdą porę roku (takimi jak: kolor, roślinność, temperatura), ukazać im w metaforyczny sposób następujące po sobie zmiany w przyrodzie.   Służyć mają temu w specyficzny sposób użyte środki teatralne. Od strony dźwiękowej, „Hopla!” można uznać za pierwszy elementarz, jaki dziecko powinno otrzymać  w swojej edukacji muzycznej. Powtarzalne motywy z „Czterech pór roku” Vivaldiego, to doskonały pretekst do poznawania klasyków muzycznych. Linia melodyczna ze słynnych koncertów skrzypcowych stanowi podstawową bazę dźwiękową przedstawienia, do jej rytmu są dopasowane główne wątki teatralnej opowieści, a wszystko to dostosowane jest do możliwości percepcyjnych najmłodszych. W warstwie scenograficznej dominuje prostota. Białe tło „malowane” jest światłem, na oczach widzów ożywają kolorowe, trójwymiarowe ilustracje, a wszystkie działania odbywają się blisko i na „wyciągnięcie ręki”. Przedstawienie zostało dofinansowane ze środków MKiDN. Bilety w cenie 20 zł i 18 zł oraz grupowe 15 zł można rezerwować pod numerem telefonu (32) 269-89-15.   „Hopla! Jesień, zima, wiosna!” Scenariusz, reżyseria i scenografia: Tomasz Kowalski Muzyka: Antonio Vivaldi Obsada: Stefan Szulc, Agata Madejska, Jacek Mikołajczyk     (s)

Wystawa fotografii „W stronę człowieka”

dodane 13.01.2016
[Sosnowiec] Sosnowickie Centrum Sztuki Zamek Sieleckci zaprasza w najbliższy piątek 15 stycznia na godz. 18.00 na wernisaż wystawy fotografii Krzysztofa Gołucha oraz Marka Wesołowskiego pt. „W stronę człowieka”. Na wernisaż wstęp jest wolny. Na wystawie będzie można zobaczyć zdjęcia dwóch artystów, których różni forma wykonywanych prac, zastosowane środki artystycznego wyrazu, środowiska, z których pochodzą ich modele. Łączy ich natomiast niezwykle humanistyczne podejście do człowieka, którego świat stał się tematem tej wystawy. Krzysztof Gołuch z ogromną empatią i szacunkiem ukazuje świat ludzi, których nazywamy niepełnosprawnymi. Pokazuje nam ich codzienne zajęcia, niekiedy heroizm w pokonywaniu własnych ograniczeń, lecz przede wszystkim zwyczajne uczucia: radość, smutek, nadzieje na coś dobrego. Świat portretowanych osób okazuje się bardzo podobny do naszego, a może nawet bardziej autentyczny, szczery. Z kolei Marek Wesołowski posiada dar wykonywania portretów, które ukazują głębię osobowości modela. Nieoczywiste ustawienie, umiejętne operowanie światłem i odniesienia do osobistej biografii portretowanego człowieka pozwalają autorowi pokazać jego nieznane dotąd, ukryte przed światem zewnętrznym – prawdziwe oblicze. Autor nie narusza przy tym prywatności modela, przeciwnie: otacza go szacunkiem, należnym każdemu człowiekowi. Kuratorem wystawy, którą będzie można zwiedzać do 21 lutego br. jest Małgorzata Malinowska.   (s)

Uczniowie „Plater” w „Strefie cienia”

dodane 12.01.2016
[Sosnowiec] „Strefa cienia” to spektakl przygotowany w ramach projektu edukacyjno-artystycznego „Filozofia trochę niekonwencjonalnie”, który już po raz trzeci został zrealizowany w II Liceum Ogólnokształcącym im. Emilii Plater w Sosnowcu. Jego celem jest popularyzacja filozofii, rozumianej – zgodnie z etymologią terminu „filozofia” – jako umiłowanie mądrości, dążenie do zrozumienia świata i człowieka pojmowanego w kategoriach podmiotu aksjologicznego. Projekt został zrealizaowany pod honorowym patronatem prezydenta Sosnowca. Spektakl zostanie zaprezentowany 10 lutego o godz. 17.00 w auli II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater przy ul. Parkowej 1. Wstęp wolny. Zastanawiając się nad tym, co w życiu ludzkim istotne, jaki jest sens człowieczego istnienia, już filozofujemy. Szukanie odpowiedzi na powyższe pytania leży w ludzkiej naturze, jest nierozerwalnie związane z kondycją człowieka, jego egzystencjalnymi potrzebami, które pomagają zaspokajać sztuka, filozofia i religia. Od czasów antycznych filozofia i literatura pozostawały w dość ścisłych związkach. Wielcy myśliciele – jak Platon, Fryderyk Nietzsche – wyrażali swe poglądy w literackiej formie, wielu znakomitych pisarzy – jak Fiodor Dostojewski, Franz Kafka – w dziełach literackich poruszało problemy filozoficzne. Tym razem podstawą naszego projektu stał się wydany w 1956 roku znakomity dramat szwajcarskiego pisarza Friedricha Dürrenmatta zatytułowany „Wizyta starszej pani”. „Strefa cienia” to dzieło moralistyczne, przypowieść o obłudzie i współczesnym konsumpcyjnym świecie, w którym na plan pierwszy wysuwają się dobra materialne określające wartość człowieka w społeczeństwie. „Mam, więc jestem” – można, parafrazując słynną sentencję Kartezjusza, powiedzieć o kondycji człowieka epoki ponowoczesnej. Dürrenmatt napisał „Wizytę…” w konwencji groteskowej i nazwał „tragiczną komedią”. Oparta na estetycznych sprzecznościach groteska (tragizm – komizm) świetnie wyostrza wykreowaną w utworze wizję zdegradowanego fizycznie i moralnie współczesnego świata, w którym ideały i wartości etyczne stały się pustymi frazesami, w którym prawo, uczciwość, odpowiedzialność, sprawiedliwość nie są urzeczywistniane, choć często się o nich mówi. Główną bohaterką „Strefy cienia”, podobnie jak dramatu Dürrenmatta, jest 62-letnia miliarderka, zgorzkniała i ekscentryczna, wielokrotnie zamężna Klara Zachanassian. Po wielu latach wraca ona do rodzinnego miasta, zrujnowanego i podupadłego Güllen. Jego mieszkańcy z wielką pompą witają miliarderkę, mając nadzieję, że wydobędzie ich z nędzy. Klara Zachanassian zgadza się podarować miastu miliard (pięćset milionów na potrzeby miasta i pięćset do podziału na mieszkańców). Stawia jednak warunek – chce za te pieniądze kupić sprawiedliwość, gdyż jako młoda dziewczyna została skrzywdzona przez mieszkańca Güllen – Alfreda Illa. Nastoletnia, uboga Klara miała romans z Alfredem. Jego skutkiem była ciąża dziewczyny. Ill podczas rozprawy sądowej wyparł się jednak ojcostwa dziecka, powołał nawet fałszywych świadków rozwiązłości Klary. Dziewczyna ze zniszczoną reputacją, zaszczuta przez otoczenie, została zmuszona do wyjazdu z Güllen, a jej dziecko niedługo po urodzeniu zmarło. Klara – aby przeżyć –musiała uprawiać prostytucję. Teraz, po wielu latach od tych wydarzeń, niezwykle bogata i pewna siły swych pieniędzy, wraca po sprawiedliwość. Człowieczeństwo (…) jest podporządkowane giełdzie milionerów, jeśli ktoś rozporządza takim kapitałem jak mój, stać go na stworzenie sobie własnego ładu świata. Świat zrobił ze mnie dziwkę, teraz ja zrobię z niego burdel. Kto nie może bulić, a pragnie uczestniczyć w rozkoszach życia, ten musi zgiąć kark” – mówi cynicznie do podlizujących się jej i jednocześnie oburzonych amoralną propozycją miliarderki gülleńczyków. Ukazana w dramacie Dürrenmatta i „Strefie cienia” rzeczywistość ma charakter modelowy, jest metaforą współczesnego, cywilizowanego świata. Pokazuje zbiorowość ludzką w sytuacji moralnej próby, dramatycznego wyboru między wartościami materialnymi a etycznymi, konstytuującymi to, co nazywamy dumnie „człowieczeństwem”. Z jednej strony gülleńczycy doświadczają ogromnej chęci wzbogacenia się, wydobycia z nędzy i zaznania „rozkoszy życia”, z drugiej – uważają się za praworządnych i sprawiedliwych Europejczyków respektujących zasady moralne, więc nie kryją oburzenia propozycją miliarderki. Poza tym Alfred Ill jest jednym z nich, szanowanym obywatelem Güllen i kandydatem do objęcia wkrótce urzędu burmistrza. Tytuł sztuki – „Strefa cienia” – odsyła do symboliki cienia w kulturze europejskiej. Symbolizuje on m.in. fałsz, śmierć, mroczną stronę człowieczej natury, drugie ja. I właśnie do tych negatywnych znaczeń cienia nawiązuje nasz spektakl, pokazujący w przejaskrawiony, groteskowy sposób hipokryzję ludzi i kryzys wartości we współczesnym, konsumpcyjnym świecie, który Dürrenmatt tak scharakteryzował: „Współczesny świat to potwór, którego nie da się już ujarzmić za pomocą ideologicznych formuł”. „Strefa cienia” – podobnie jak „Wizyta…” – to dramat, pomimo akcentów komicznych, gorzki, mający wywołać u odbiorcy moralny wstrząs, skłonić do refleksji o człowieku i tworzonej przez niego rzeczywistości, która powinna stawać się coraz lepsza nie tylko pod względem materialnego standardu życia. Jacek Bajer „Strefa cienia” Reżyseria – Małgorzata Pabian Scenariusz – Michał Jarosławski, Małgorzata Pabian Oprawa muzyczna – Małgorzata Pabian, Maciej Musiał Scenografia – Karolina Witczak Plakat – Bartłomiej Ręczkowski Trailer – Gedeon Kucharski Osoby dramatu: KLARA ZACHANASSIAN – Patrycja Góra MAŁŻONEK KLARY – Paweł Kulawik Alfred ILL – Bartosz Chabowski CÓRKA ILLA – Victoria Łata BURMISTRZ – Julia Kałuża PASTOR – Wojciech Wydmański POLICJANT – Wojciech Kulik ZAWIADOWCA STACJI – Dawid Michalski PIERWSZA – Oliwia Kudełko DRUGA – Natalia Moraczewska TRZECIA – Natalia Stępień
Wróć

Alert

 

Jesteś świadkiem ważnego wydarzenia?
Urzędnicza bezmyślność dobrowadza Cię do szału?
Wiesz o czymś, co może zainteresować media?

 

Napisz do "Wiadomości Zagłębia": redakcja@wiadomoscizaglebia.pl

KONKURSY

 

 

PRACA

 

 

 

 

Adres redakcji:

"Wiadomości Zagłębia"
ul. Kilińskiego 43

41-200 Sosnowiec

e-mail: redakcja@wiadomoscizaglebia.pl